ຄົນເຈັບເປັນປະດົງຄໍ່ຄວນກີນແບບໃດ.

ພະຍາດປະດົງຄໍ່ແມ່ນໂລກຄໍ່ອັກເສບຊະນິດໜຶ່ງ ທີ່ມີອາການເຈັບກະທັນຫັນ, ບວມ, ເຈັບແລະອັກເສບຂໍ້ຕໍ່. ເກືອບເຄິ່ງໜຶ່ງກໍລະນີຂອງພະຍາດປະດົງຄໍ່ ປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນເລີ່ມຈາກນິ້ວໂປ້ຕີນ, ຕາມດ້ວຍນິ້ວມື, ຂໍ້ມື, ຫົວເຂົ່າແລະສົ້ນຕີນ. ອາການຂອງພະຍາດຈະເກີດຂື້ນເມື່ອມີອາຊິດຢູຣິກຫຼາຍເກີນໄປໃນເລືອດ.ເມື່ອລະດັບອາຊິດຢູຣິກສູງ, ກໍຈະສາມາດສະສົມຢູ່ໃນຂໍ້ຕໍ່. ຂະບວນການນີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດອາການໃຄ່ບວມ, ອັກເສບ, ແລະມີອາການເຈັບຮຸນແຮງ.

ອາການຂອງພະຍາດປະດົງຄໍ່ ມັກຈະເກີດຂຶ້ນໃນຕອນກາງຄືນ, ຫຼັງຈາກກິນອາຫານທີ່ມີໂປຣຕີນເປັນເວລາ 3-10 ມື້. ອາການນີ້ແມ່ນເກີດມາຈາກ 3 ສາເຫດດັ່ງນີ້: ເນື່ອງມາຈາກການຜະລິດອາຊິດຢູຣິກທີ່ເກີດໃນຕົວ ເພີ່ມຂຶ້ນ; ເນື່ອງຈາກການຫຼຸດລົງຂອງການຂັບຖ່າຍຂອງອາຊິດຢູຣິກ ໃນຫມາກໄຂ່ຫຼັງ; ກິນອາຫານທີ່ມີສານ purin ຫຼາຍເກີນໄປເຊັ່ນ: ຊີ້ນແດງແລະອາຫານທະເລ.

ການກິນອາຫານຕາມຄວາມຕ້ອງການເຮັດໃຫ້ພະຍາດມີຄວາມກ້າວໜ້າໄປໃນທາງທີ່ບໍ່ດີແລະປ່ອຍໃຫ້ເກີດຜົນສະທ້ອນທີ່ບໍ່ສາມາດຄາດເດົາໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ, ນອກຈາກການປະຕິບັດຕາມລະບຽບການປິ່ນປົວແລ້ວ, ຍັງຕ້ອງອອກກຳລັງກາຍທີ່ເໝາະສົມ ເພືື່ອການປິ່ນປົວໃຫ້ໄດ້ຜົນດີກວ່າ.

ທຸກມື້, ຮ່າງກາຍຜະລິດອາຊິດຢູຣິກ ຫຼັງຈາກການເຜົາຜານສານ purin, ເຊິ່ງມີຢູ່ໃນອາຫານຫຼາຍຢ່າງ. ເພື່ອຄວບຄຸມພະຍາດປະດົງຂໍ້, ມັນຈໍາເປັນຕ້ອງຄວບຄຸມທີ່ຕົ້ນເຫດ, ເຊິ່ງຈໍາເປັນຕ້ອງຫຼຸດການໄດ້ຮັບສານ purin. ບໍ່ມີໂພຊານາການຈະປ້ອງກັນການໂຈມຕີພະຍາດປະດົງຄໍ່ໄດ້ຢ່າງສົມບູນ, ແຕ່ອາຫານທີ່ມີປະໂຫຍດຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຮົາສາມາດຈັດການສຸຂະພາບຂອງເຮົາໄດ້ດີກວ່າ: ຮັກສານໍ້າໜັກ ທີ່ເຫມາະສົມ: ສ້າງແລະປະຕິບັດຕາມນິໄສການກິນອາຫານທີ່ມີສຸຂະພາບດີ; ຈໍາກັດອາຫານທີ່ມີສານ purin; ການເສີມອາຫານທີ່ສາມາດຊ່ວຍຄວບຄຸມລະດັບອາຊິດໄດ້

ອາຫານທີ່ຄວນຫຼີກລ່ຽງຈາກການເປັນພະຍາດປະດົງຄໍ່

ອາຫານແລະເຄື່ອງດື່ມທີ່ມີທາດ purin ສູງຈະເພີ່ມຄວາມສ່ຽງຂອງການເປັນພະຍາດປະດົງຄໍ່ກະທັນຫັນ, ສະນັ້ນຄວນຫຼີກລ່ຽງອາຫານເຫຼົ່ານີ້: ຊີ້ນສີແດງ, ແລະຊີ້ນຫມູ; ເຄືີອງໃນສັດເຊັ່ນ: ຕັບ, ຫມາກໄຂ່ຫຼັງ, ສະຫມອງ...ຫົວໃຈ, ອາຫານທະເລ, ພິເສດແມ່ນສັດທີ່ມີເກັດເຊັ່ນ, ກຸ້ງ, ຫອຍແຄງແລະປາບາງຊະນິດ. ຫຼີກລ່ຽງຜັກສີຂຽວທີ່ມີການຈະເລີນເຕີບໂຕໄວເຊັ່ນ: ໜໍ່ ໄມ້ຝລັ່ງ, ໜໍ່ ໄມ້ທຸກສະນິດ, ເຫັດ, ຖົ່ວງອກ, ຜັກກ້ານທູນ...ເພາະມັນຊ່ວຍເພີ່ມອັດຕາການສັງເຄາະອາຊິດຢູຣິກໃນເລືອດ.

 ຜະລິດຕະພັນທີ່ມີທາດ fructose ສູງເຊັ່ນ: ໂຊດາແລະນໍ້າຫມາກໄມ້ບາງຢ່າງ, ກະແລ້ມ, ເຂົ້າໜົມ, ແລະອາຫານສຳເລັດຮູບ. ຫຼີກລ່ຽງເຫຼົ້າເພາະວ່າເຫຼົ້າຈະເພີ່ມການຜະລິດອາຊິດຢູຣິກໃນຕັບແລະປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຫມາກໄຂ່ຫຼັງຂັບໄລ່ອາຊິຢູຣິກ. ຫຼີກເວັ້ນການກິນຢາຂັບປັດສະວະແລະ cocticoid. ຫຼີກລ້ຽງເຂົ້າໜົມເຄັກແລະຄຸກກີ້ເນື່ອງຈາກມັນມີສານອາຫານຕໍ່າແລະສາມາດເພີ່ມລະດັບອາຊິດຢູຣິກໄດ້.

ອາຫານທີ່ດີສໍາລັບພະຍາດປະດົງຂໍ້

ຄົນເຈັບຄວນເລືອກອາຫານທີ່ມີທາດ purin ຕໍ່າ, ເຊັ່ນ: ນົມທີ່ມີໄຂມັນຕໍ່າແລະບໍ່ມີໄຂມັນເຊັ່ນ: ນົມສົ້ມ; ຫມາກໄມ້ແລະຜັກສົດ, ຂໍ້ແນະນຳ ໃຫ້ກິນຫມາກໄມ້ທີ່ອຸດົມດ້ວຍວິຕາມິນ C ເຊັ່ນ: ສະຕໍເບີຣີ, ຫມາກນັດ ... ເພາະເນື່ອງຈາກວ່າມັນມີປະສິດທິຜົນຫຼຸດຜ່ອນການອັກເສບ, ຊ່ວຍໃຫ້ຄົນເຈັບມີສຸຂະພາບດີຂຶ້ນ; ຫມາກຖົ່ວ, ເນີຍ ແລະ ຖົ່ວດິນ; ມັນຝລັ່ງ, ເຂົ້າ, ເຂົ້າຈີ່ແລະກາໂລນີ; ໄຂ່ (ປານກາງ); ຊີ້ນເຊັ່ນ: ປາ, ໄກ່ແລະຊີ້ນແດງແມ່ນດີໃນປະລິມານປານກາງ (ປະມານ 100-120g ຕໍ່ມື້, ຂຶ້ນກັບສະພາບຂອງຄົນເຈັບ): ຜັກສີຂຽວ: ບ໋ອກຄລໍລີ່ແລະຜັກຫົມ, ເປັນອາຫານທີ່ມີເສັ້ນໃຍສູງສໍາລັບຄົນເຈັບເປັນພະຍາດປະດົງຄໍ່ເພາະວ່າມັນສາມາດ ເຮັດໃຫ້ການດູດຊຶມທາດໂປຼຕີນຫຼຸດຜ່ອນການສ້າງກົດອາຊິດ. ຄວນໃຊ້ອາຫານທີ່ເປັນດ່າງຫຼາຍເຊັ່ນ: ພັກກາດຂຽວ, ຫົວພັກກາດຂຽວ, ໝາກໂຕນ... ເພາະມັນມີຜົນຕໍ່ການເຮັດໃຫ້ອາຊິດຢູຣິກເປັນກາງໃນເລືອດ, ເຮັດໃຫ້ຄວາມຄືບໜ້າຂອງພະຍາດຊ້າລົງ. ຄວນດື່ມນໍ້າຫຼາຍທຸກມື້, ຄວນດື່ມ 2 - 2.5 ລິດຕໍ່ມື້ຂຶ້ນກັບນໍ້າໜັກ, ເພດ, ອາຍຸ ... ການເສີມວິຕາມິນ C ປະມານ 500-1000mg ຕໍ່ມື້ກໍ່ສາມາດຊ່ວຍຫຼຸດອາຊິດຢູຣິກໄດ້.

ເຖິງແມ່ນວ່າອາຫານທີ່ດີຕໍ່ສຸຂະພາບສາມາດຊ່ວຍຄວບຄຸມລະດັບອາຊິດຢູຣິກໄດ້, ແຕ່ຄົນເຈັບຍັງຕ້ອງໄດ້ປະຕິບັດກິນຢາເພື່ອປ້ອງກັນການໂຈມຕີຂອງພະຍາດປະດົງຂໍ້. ໄປກວດສຸຂະພາບເປັນປະຈໍາ,ປຶກສາທ່ານຫມໍເພື່ອຊອກຫາວິທີປິ່ນປົວທີ່ດີທີ່ສຸດສໍາລັບຄົນເຈັບແຕ່ລະຄົນ